صفحه اصلی | اخبار ورزشی | اخبار فرهنگی | اخبار اجتماعی | اقتصادي | تماس ها | كاريكاتور | مازندران | گفتگو | آرشيو
روز مازندران
كد خبر : ۱۱۲۷۵ /  تاریخ :۱۶ آبان ۱۳۹۶ /  مقالات  /  مقالات

پایگاه خبری خزر : یادم می آید که متعاقب زلزله بم که منجر به کشته شدن نیمی از شهروندان این شهر صدهزار نفره و تخریب بیش از نیمی از منازل و اماکن آن شده بود، رهبر معظم انقلاب طی سفر اعلام نشده به بازدید از وضعیت چگونگی رسیدگی به زلزله زدگان مبادرت ورزیدند و در این میان، فرماندار وقت بم…
روز مازندران
پایگاه خبری خزر : یادم می آید که متعاقب زلزله بم که منجر به کشته شدن نیمی از شهروندان این شهر صدهزار نفره و تخریب بیش از نیمی از منازل و اماکن آن شده بود، رهبر معظم انقلاب طی سفر اعلام نشده به بازدید از وضعیت چگونگی رسیدگی به زلزله زدگان مبادرت ورزیدند و در این میان، فرماندار وقت بم که رهبر معظم را همراهی می کرد، یکسره از خرابی ارک بم می گفت و اصرار بر بازدید از آن توسط معظم له را داشت که رهبر معظم پس از چندبار بی توجهی به این درخواست، نهایتاً فرمود در این سفر فقط به جان مردم و وضعیت آنها می پردازند و وقتی مردم با مرگ و فلاکت دست و پنجه نرم می کنند، ارک بم در اولویت قرار ندارد!
حالا قضیه مازندران نیز از همین داستان تبعیت می کند، زیرا چند سالی است که روز 14 آبان به مناسبت استقرار اولین حکومت علویان در ایران که در مازندران تحقق یافت، به مناسبت روز مازندران نامگذاری شده و به همین مناسبت شاهد برگزاری مراسم ویژه و ارزشمندی هستیم که در جای خود لازم و قابل تقدیر است.
اما قطع یقین این مراسم و برنامه های عمدتاً هنری و سنتی که در اصل نوعی گذشته گرایی است، اگر چه برای شناساندن تاریخ مازندران به مازندرانی ها و همه مشتاقان مازندران شناسی لازم است، اما یقیناً کافی نیست!
زیرا در حالیکه بیکاری در مازندران، از خانواده ها قربانی می گیرد و علاوه بر آمار بالای طلاق، شاهد افسردگی آمار قابل توجهی از خانواده ها و جوانها هستیم، فکر می کنم مهم تر از شناساندن تاریخ مازندران به مشتریان خاص، باید روز مازندران را بهانه ای قرار داد تا مازندران امروز نیز به مشتریان جوان و نسل نوی جامعه معرفی شود و طی آن معلوم گردد که ما از چه موقعیتی به موقعیت امروز رسیده ایم؟
باید معلوم شود که موقعیت امروز در مقایسه با موقعیت دیروز، موقعیت سقوط یافته است یا صعودیافته و یا خنثی است؟!
روز مازندران را فقط نباید در غذاها، سنت ها، بازی ها، لباس ها، ابزار، کوزه ها، ظرف ها، بافتنی ها، یافتنی ها، لهجه ها، داستانها، افسانه ها، ضرب المثل ها، امثال و حکم، ترانه ها، جشن ها، عزاها، باورها و دهها گزینه تاریخی و سنتی دیگر محصور و منحصر نمود، بلکه روز مازندران را باید استمرار داد و در زمان اکنون نیز جاری ساخت!
روز مازندران، روز حرکت به سمت جایگاههای بلند تاریخی است که متأسفانه بنا به دلایل متعددی امروز از دست رفته اند!
روز مازندران، روز احیای شخصیت هایی است که در محاسبات اجتماعی، مدیریتی و غیره مهجور مانده و در هاله ای از فراموشی زندانی اند و به عبارتی سهم چهره های توانمند مازندرانی ایفاد نمی شود!
روز مازندران، روز مقایسه وضعیت کشاورزی دیروز با وضعیت کشاورزی امروز در فرایند نسبت بندی با جمعیت  هر دو برهه از زمان و نیز در مقایسه با رشد سایر استانها در این عرصه است!
روز مازندران، روز ریشه یابی ناکامی های صنعتی علیرغم این همه سرمایه گذاری دولتی و نیز اقبال سرمایه گذاران داخلی است که متأسفانه به سرانجام مطلوب و مورد نظر نرسیده است!
روز مازندران، رور بازپس گیری جایگاه گردشگری مازندران از همه استانهایی است که تا دیروز محلی از اعراب نداشتند، اما امروز هم به واسطه کم تحرکی و ضعف لابی گری مدیران  استان و هم بخاطر برخورداری برخی از این استانها از بودجه و اعتبارات و سایر مواهب دولتی، طوری از ما جلو افتاده اند که آرزوی رسیدن به قله های درآمدی و برنامه ریزی های درازمدت آنها، توهم محسوب می گردد.
روز مازندران، روز گل و بلبلی نشان دادن مازندران و کمک به بیمه کردن مدیرانی نیست که به واسطه فقدان مهارت و انگیزه کافی، مازندران را به چنین روزی انداخته اند.
روز مازندران، روز پاسخگویی به این سؤالات است که:
1-چرا مازندران در ردیف بالاترین آمارهای بیکاری جوانان و مخصوصاً فارغ التحصیلان دانشگاههاست؟!
2-چرا مازندران نتوانست از آمار مطلوبی در ایجاد فرصت های جدید شغلی برخوردار شود و در کنار استانهایی که پی در پی و به کرات کلنگ زنی و راه اندازی و توسعه پروژه ها را به نمایش در می آورند، نتوانست از مواهب ملی بهره چندانی بگیرد؟!
3-چرا مازندران نتوانست فرصت های شغلی گذشته خود را حفظ کند و یا فرصت های از دست رفته شغلی را مجدداً احیاء کند؟! طوری که اکثر شهرهای مازندران در حسرت راه اندازی مجدد کارخانه ها و شرکت هایی می سوزند که روزی و روزگاری نماد رونق اقتصادی مازندران بوده اند؟!
4-چرا مازندران، در خلاء پاسخگویی مدیران صنعتی به علت کم رونقی شهرک های صنعتی مازندران علیرغم آن همه پیش نگری های مثبت در اشتغالزایی و درآمدزایی است!
5-چرا مازندران، علیرغم قرار گرفتن در مرزهای آبی با این همه کشورهای نیازمند، در عرصه صادرات محصولات کشاورزی و باغی تا این اندازه ناتوان و ناکام است؟
6-چرا مازندران،  در اتمام پروژه های مسکن مهر متوقف و یا کم تحرک مانده، در حالیکه اکثر استانها آنها را به اتمام رسانده و تحویل صاحبان آنها داده اند؟!
7-چرا مازندران، آنچنان که لازم است، از سرمایه گذاری و پشتیبانی ها و حمایت های بانکی در اساسی ترین پروژه ها بهره مند نشده و غالب فعالان عرصه تولید که برخی از آنها از دور خارج شده و برخی هم در آستانه ورشکستگی اند، از بانکها شاکی اند؟!
8-چرا مازندران موفق به اتمام پروژه ضروری یکپارچه سازی اراضی و نیز همسطح سازی اراضی کشاورزی نشده و ما هنوز شاهد کشاورزی غیرمکانیزه در بسیاری از نقاط مازندرانیم؟!
9-چرا مازندران، نتوانست از مواهب گردشگری و آمار استثنایی این همه استقبال از سوی گردشگران بهره برداری چندانی کند و بطور مثال هنوز نتوانست صاحبان وبلاهای خانگی را در جاده های ساحلی و جنگلی سامان دهی کند و از طرفی در تکمیل زیرساخت ها گامهای بزرگی بردارد؟!
10-چرا مازندران هنوز در عرصه ذخیره سازی آب و تکمیل پروژه های آب شرب برای شهروندان در شهرها و روستاها بشدت دچار مشکل است؟!
11-.....
به هر حال وقتی می بینم که روز مازندران را به روز سرگرم کردن مازندرانی ها تبدیل کرده و از همه چیز به جز معیشت سخت مردم مازندران سخن می گویند، متأثر می شوم و معتقدم که اگر در چنین روزی که یک فرصت ملی برای مازندران است، مازندران حقوق معطل مانده اش را از مدیریت اجرایی مطالبه نکند، در کدام روز، چنین فرصتی برایش فراهم می شود؟!
در پايان متذكر مى شوم حتى اگر هيچيك از ادعاهاى حقير صحت نداشته باشند، بازهم مى توان گفت كه مازندران به اطلاع رسانى گسترده از آنچه در آن مى گذرد، نياز مبرم دارد تا اين همه ابهام، افكار عمومى را نيازاد!
/ صادق علی رنجبر؛عضو هیئت علمی دانشگاه
كليه حقوق براي سايت رو به SHOMALPRESS.COM محفوظ است
طراحي و اجرا : مازندنت